Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016





...............ώρα για παραμύθι.....
τι αγαπάμε πιο πολύ στο σχολείο ?? τα χρώματα...τους μαρκαδόρους που βάφουν έντονα ...
και συνήθως το κόκκινο...
πήραμε τα χρώματα ....και τα πλέξαμε σε μια ιστορία πολέμου και ειρήνης ....













































...και να το ξέρετε....εμάς μάλλον είδαν οι καλλιτέχνες και έκαναν σύμβολό τους στην τέχνη το ουράνιο τόξο !!!!!!

.....μας αρέσει να πλάθουμε ιστορίες ....ξεδιπλώνουμε την ατέλειωτη φαντασία μας..... φτιάξαμε κι ακόμη ένα αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε στρόγγυλους τους ελέφαντες !!!  τους κάνουμε με ορθογώνιο σώμα !! .....



.....28η Οκτωβρίου......
...αφού αφηγηθήκαμε τα γεγονότα του 40, δείχνοντας ταυτόχρονα ασπρόμαυρες εικόνες της εποχής του πολέμου  ...δείξαμε τη θέση της πατρίδας μας στο χάρτη και τη θέση των άλλων κρατών που θέλανε να μας διεκδικήσουν....
...συζητάμε για τις συνθήκες  που επικρατούν σε μια χώρα που γίνεται πόλεμος...τι κάνουν οι άνθρωποι??...πως νιώθουν??...πως ζουν??....τι προβλήματα μας φέρνει ο πόλεμος??προβληματιστήκαμε...γιατί να πολεμάνε οι άνθρωποι??... ψάξαμε να βρούμε άλλες λύσεις , όχι τον πόλεμο!....ποια είναι τα αποτελέσματα του πολέμου?? ...τι χάνουμε όταν έχουμε πόλεμο???...

- γιατί υπάρχουν πόλεμοι στον κόσμο ακόμη κυρία? γιατί καταστρέφουν τα σπίτια? γιατί σκοτώνονται άνθρωποι?/ γιατί κλαίνε τα παιδάκια ...γιατί φοβούνται??γιατί δεν αγαπιούνται??...εμείς τα παιδιά δεν φταίμε !!!!εσείς οι μεγάλοι άνθρωποι φταίτε κυρία ...γιατί κάνετε τόσες κακίες??γιατί δεν αγαπάτε τα όμορφα χρώματα που έχει η ειρήνη??γιατί δεν θέλετε να χαμογελάνε όλοι?...έτσι κάποια ίσως συνειδητοποιημένα μας βοηθάνε να χρωματίσουμε την έννοια του πολέμου...της ειρήνης ...και το δικαίωμα της ελευθερίας μας ....
 Τι είναι ειρήνη? ...τι είναι ειρήνη για ένα μικρό παιδί?
...κλείνουμε τα μάτια μας και βλέπουμε ένα όνειρο....
..τι όνειρο θα βλέπαμε για την ειρήνη??
-βλέπω ότι μου κάνουν μια αγκαλιά

- εμένα μου δίνουν λουλούδια ...και βλέπω πεταλούδες
-βλέπω ένα κόσμο γεμάτο λουλούδια!
-κρατάνε το χέρι μου για να παίξουμε
-χαμογελάμε ...εγώ αυτό είδα κυρία
...είδαν όσα είπαν για τα χρώματα και τα συναισθήματα που μας χαρίζει η ειρήνη...για όσα βλέπουν και νιώθουν κάθε μέρα ..



.......κι αν βλέπαμε όνειρο για τον πόλεμο??? τι θα βλέπαμε .../
- απαπαπαπα κυρία, θα τρομάζαμε !! ( είπε η απίστευτη σουσουράδα μου!)
-θα κλαίγαμε
-θες να φοβηθούμε?? εγώ στην τηλεόραση είδα παιδάκια βρώμικα που κλαίγανε ...






....κι έτσι ζωγραφίσαμε την ειρήνη και τον πόλεμο στο χαρτί ....












....άραγε πως θα μπορούσαμε να αποφύγουμε εμείς τα μικρά παιδιά τον πόλεμο και να το μάθουμε και στους μεγάλους??
-θα τους δείχναμε την ειρήνη!!
-θα τους μαθαίναμε πόσο όμορφη είναι...
-θα κάναμε μια μεγάααλη αγκαλιά για όλους
-θα τους δίναμε φιλιά αγάπης
- θα τους φιλούσαμε όπως οι εσκιμώοι  ( το κρατήσαμε αυτό και το κάναμε καθημερινά σαν σύμβολο της φιλίας μας !!!! πιάνει..)΄






-θα πιάναμε τα χέρια τους ...όπως κάνουν οι μεγάλοι ( χειραψία εννοούσαν τελικά)
...και καταλήξαμε ότι ...
η ε ι ρ ή ν η αρχίζει μέσα από την καρδιά μας ...με αυτά που κάνουμε , με  τις πράξεις μας!
.......τρέξαμε στον υπολογιστή ( μας σώζει τις περισσότερες φορές) και αναζητήσαμε τα σύμβολα της ειρήνης !


....και σαν μεγάλοι κι εμείς σκεφτήκαμε και κάναμε τα δικά μας !!
.....η σημαία της δικιάς μας ειρήνης !!


......μάθαμε ότι το ουράνιο τόξο είναι το σύμβολο της ειρήνης στην τέχνη και χαρήκαμε γιατί μας αρέσει να το ζωγραφίζουμε .....κάναμε το πανό της ειρήνης με ένα περιστέρι !


....και τα βάλαμε πάνω από τα δικαιώματα που ζωγράφισαν οι γονείς μας την περσινή χρονιά !


....φτιάξαμε τα σημαιάκια της ειρήνης...και στολίσαμε την τάξη μας μαζί με τις ελληνικές μας σημαιούλες ..και τις προσκλήσεις μας για την γιορτή....





.....διαβάσαμε στον υπολογιστή για τους αγγελιοφόρους της ειρήνης και αποφασίσαμε να γίνουμε κι εμείς ! ( όσο κρατήσει...αυριο θα είναι ξεχασμένο !)
εμείς θα δείξουμε την ειρήνη σε όλους...στο σχολείο...στην οικογένεια μας...στον τόπο μας...
και θα αρχίσουμε κάπως έτσι....
εμείς δεν μπορούμε :
- να σταματήσουμε κανέναν πόλεμο γιατί είμαστε μικρά παιδιά
- ούτε μπορούμε να σταματήσουμε τα εργοστάσια να φτιάχνουν όπλα
-ούτε να λέμε σε όλα τα παιδιά να μην αγοράζουν όπλα- παιχνίδια
-ούτε να μαζέψουμε όλες τις πέτρες και τα ξύλα από τους δρόμους για πολεμικά παιχνίδια
μπορούμε όμως :
- να μην κάνουμε με τα τουβλάκια όπλα  (εγώ θα κάνω μόνο καράβια είπε ένας μπομπιράκος!!)
-να  πούμε στους φίλους μας ότι δεν μας αρέσει να παίζουμε με παιχνίδια πολεμικά
- να αγοράζουμε διαφορετικά παιχνίδια ( θα το γράψουμε και στον Αη Βασίλη !!!)
....και μετά από όλα αυτά σαν επίσημοι αγγελιοφόροι της ειρήνης ...με βούλα και υπογραφές....


( οι υπογραφές μας μέσα στο σήμα της ειρήνης ....για να θυμόμαστε όλα όσα είπαμε)

........φυτέψαμε στην αυλή μας και μια ελιά - σύμβολο της ειρήνης ....για να την βλέπουμε μεγαλώνοντας και να μην ξεχνάμε !!!











.....και φυσικά την ονομάσαμε ΕΙΡΗΝΗ !!!!
....δεν τελειώσαμε εδώ .....έρχεται η ώρα του παραμυθιού μας ...
............................................................................